Reprodukcja obrazu Chłopskiego stanowiąca fragment biblijnej „Wieży Babel” (Rdz 11, 1-9).

Pieter Brueghel starszy (urodzony w 1525 roku w Broghel koło Bredy), malarz niderlandzki zwany „Chłopskim” ze względu na tematykę jego rodzajowego malarstwa. W roku 1551 został tytułem mistrza przyjęty do cechu malarzy Antwerpii. Podróżował po Włoszech i Francji, po powrocie mieszkał okresowo w Antwerpii, w końcu na stałe osiadł w Brukseli w roku 1563.

Twórczość Bruegla zalicza się do malarstwa renesansowego i jest to chyba właśnie wynikiem jej związku z realiami codziennego życia. Jednak – paradoksalnie – nie jest to wcale cecha typowa dla sztuki renesansowej, której wcale nie interesowała prawda codziennej rzeczywistości, ale poszukiwany w antycznych źródłach doskonalszy jej porządek.

Obrazy Bruegla oglądane z daleka w większości nie są specjalnie atrakcyjne. Trudno tu mówić o jakimś wybitnym zamyśle kompozycyjnym. Raczej przedstawiają one realną rzeczywistość, w której w tłoku holenderskiego miasteczka tłum załatwia swoje własne, codzienne sprawy, nie troszcząc się o całą resztę świata. Każda z postaci odgrywa swoją rolę w małym, kameralnym dramacie. Dopiero w zbliżeniach widać rękę genialnego malarza i syntetyzującą wyobraźnię genialnego artysty.

Za: Krzysztof Karoń worldmuseum, historiasztuki.com.pl