Reprodukcja słynnego obrazu Józefa Brandta, przywódcy monachijskiej szkoły malarstwa polskiego. Dzieło sztuki jest własnością Muzeum Narodowego we Wrocławiu, 1909 rok. „Bogurodzica” to najstarszy hymn narodu i rycerstwa, a zarazem pieśń religijna. Tekst z ok. 1250 roku:

Bogurodzica, Dziewica,
Bogiem sławiena Maryja!
U Twego Syna, Gospodzina,
Matko zwolena, Maryja
Ziści nam, spuści nam!
Kyrie eleison!
Twego dzieła Krzciciela, Bożyce,
Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze!
Słysz modlitwę, jąż nosimy,
A dać raczy, Jegoż prosimy:
A na świecie zbożny pobyt,
Po żywocie rajski przebyt!
Kyrie eleison.

Józef Brandt h. Przysługa (1841–1915), artysta zaliczany do najważniejszych historycznych malarzy-batalistów. W latach rozebranej przez sąsiadów Polski, odtwarzał na zachodzie (w malarskim przyczółku artystycznym rodaków w Monachium) złotą historię kraju z XVII wieku. Uwiecznione sceny z królem Janem III, bitwy husarii, oręża polskiego były dla naszych przodków tym, czym powieści Sienkiewicza: pokrzepieniem serc, pamięcią która przywróci jeszcze nasz kraj do istnienia. Z technicznego punktu widzenia, doskonałym odwzorowaniem są ujęte na obrazach detale ubioru czy broni na polu bitwy, zarówno wojsk polskich, jak i tureckich, tatarskich czy kozackich. Prace J. Brandta wyglądają na niezwykle dynamiczne. I można powiedzieć, że przedstawione popisy jeźdźców (np. lisowczyków) po prostu pokrywają się z wirtuozerią malarską artysty.

„Sztuka jest obecnie dla nas pewnego rodzaju orężem w ręku: oddzielać sztuki od miłości ojczyzny nie wolno!” – Jan Matejko